اسپلینت بینی یا گچ بینی یک نوع وسیله پزشکی بوده که برای حمایت و تثبیت شکل و موقعیت بینی پس از جراحی بینی و جراحی ترمیمی مورد استفاده قرار می گیرد. این نوع ابزار از مواد قابل انعطاف مانند پلاستیک یا سیلیکون ساخته می شود و بر روی یا داخل بینی قرار می گیرد. از اسپلینت به منظور محافظت از ساختارهای بینی ، کاهش تورم و جلوگیری از جابجایی بافت های بینی در دوران بهبودی استفاده می شود. معمولا این ابزار به مدت یک تا دو هفته پس از جراحی برداشته می شود. با ما همراه باشید زیرا در این مقاله قصد داریم به بررسی موضوعاتی اعم از علت استفاده از اسپلینت ، مزایا و معایب آن ، انواع و غیره می پردازیم.
اسپلینت بینی چیست؟
به گفته بهترین جراح بینی تبریز اسپلینت برای تثبیت و حمایت از ساختار بینی بعد از جراحی یا آسیب های شدید بینی استفاده می شود. لازم به ذکر است در گذشته جهت محافظت و ثبیت استخوان ها از گچ بینی استفاده می کردند اما امروزه اسپلینت بینی جایگزین گچ شده است.
معمولا جنس این ابزار پزشکی از پلاستیک ، سیلیکون یا فلز بوده و بعد از جراحی های زیبایی مانند رینوپلاستی یا شکستگی بینی برای حفظ شکل جدید بینی ، جلوگیری از تغییر شکل یا آسیب دیدگی و کاهش تورم استفاده می شود. لازم به ذکر است اسپلینت ها به دو دسته داخلی و خارجی تقسیم شده که در ادامه به طور کامل به بررسی آنها خواهیم پرداخت.
دلایل استفاده از اسپلینت
استفاده از اسپلینت در جراحی های زیبایی بینی و درمان آسیب های بینی استفاده از اسپلینت بنا به دلایل مختلفی صورت می گیرد. مهمترین دلایل استفاده از اسپلینت بینی به شرح زیر است:
- حفظ شکل و ساختار بینی
- کاهش تورم و کبودی
- پیشگیری از خونریزی
- تسهیل بهبود زخمها
- حفاظت در برابر ضربه
- ثابت نگه داشتن تیغه بینی
- بهبود عملکرد بینی
- تسریع در روند بهبودی
- جلوگیری از انسداد راه بینی
- محافظت از بینی در برابر آسیب دیدگی
جهت دریافت مشاوره از دکتر سودا کریمی ، فرم زیر را پر کنید.
نحوه گذاشتن اسپلینت داخلی بینی
اسپلینت داخلی بینی معمولا بلافاصله بعد از پایان جراحی و در حالی که بیمار هنوز بیهوش است ، داخل حفره های بینی قرار داده می شود. جراح ابتدا با دقت مسیر داخلی بینی را بررسی می کند تا اطمینان پیدا کند که هیچ خونریزی فعال یا انسداد مهمی وجود ندارد ، سپس اسپلینت ها را که معمولا از جنس سیلیکونی نرم هستند ، در دو طرف تیغه بینی قرار می دهد.
این قطعات به گونه ای طراحی شده اند که هنگام قرارگیری ، تیغه بینی را در حالت صاف و پایدار نگه دارند و مانع از چسبیدن بافت ها به هم شوند. در بعضی موارد جراح این اسپلینت ها را با یک بخیه کوچک ثابت می کند تا در روزهای بعد از عمل جابه جا نشوند.
روش خارج کردن اسپلینت بینی چگونه است ؟
خارج کردن اسپلینت معمولا بین سه تا هفت روز بعد از عمل انجام می شود و این کار توسط جراح یا دستیار او در مطب انجام می گیرد. پیش از شروع کار ، پزشک داخل بینی را با سرم یا اسپری مخصوص مرطوب می کند تا اسپلینت ها نرم تر شوند و خروج آن ها راحت تر انجام شود. سپس با ابزار ظریف و مخصوص ، اسپلینت ها به آرامی گرفته شده و بدون فشار ناگهانی از بینی خارج می شوند. کل این مراحل چند ثانیه بیشتر طول نمی کشد و اگرچه ممکن است بیمار کمی احساس فشار یا کشیدگی داشته باشد ، اما درد شدید یا غیر قابل تحمل ندارد. بسیاری از افراد بعد از خارج شدن اسپلینت احساس می کنند تنفسشان راحت تر شده و گرفتگی بینی کمتر شده است.
مزایای استفاده از اسپلینت
اسپلینت بینی یکی از ابزارهای حیاتی پس از جراحی بینی است که با نقش های متعدد خود به بهبود سریع تر و ایمن تر بیمار کمک می کند. این وسیله باعث تثبیت ساختار بینی شده و اجازه نمی دهد فرم جدید دچار جابه جایی شود. همچنین با کاهش تورم و کبودی و جلوگیری از خونریزی، روند ترمیم را کنترل شده تر می کند.
اسپلینت از بینی در برابر ضربه و فشارهای ناخواسته محافظت کرده و با تسهیل تنفس و کاهش درد به بیمار کمک می کند دوران نقاهت را راحت تر پشت سر بگذارد. استفاده صحیح از اسپلینت در نهایت به بهبود نتایج جراحی، بهبود عملکرد تنفسی و حتی کاهش خطر عفونت کمک می کند. مجموعه این مزایا نشان می دهد که اسپلینت، تنها یک ابزار ساده نیست؛ بلکه یکی از مهم ترین عوامل مؤثر بر زیبایی و سلامت پس از جراحی بینی است.
انواع اسپلینت بینی
به طور کلی اسپلینتهای بینی به دو دسته داخلی و خارجی تقسیم می شوند که هر کدام از آنها از مزایا و ویژگی های خاصی برخوردارند. بهتر است بدانید هر دو نوع اسپلینت برای بهبود سریعتر و جلوگیری از عوارض های رینوپلاستی بسیار مهم هستند. در ادامه به بررسی هر دو نوع گچ بینی می پردازیم:
- اسپلینت داخلی
اسپلینت داخلی درون مجرای بینی قرار و با استفاده از بخیه و مواد چسبنده به بینی متصل می شود و بیشتر برای حمایت از ساختارهای داخلی بینی مورد استفاده قرار می گیرد. معمولا اسپلینت داخلی به شکل لوله های کوچک بوده به بینی کمک کرده تا در وضعیت مناسبی قرار گیرد و از جابجایی ساختار بینی جلوگیری می کند. همچنین لازم به ذکر است این نوع اسپلینت در کاهش تورم داخلی و حفظ تیغه بینی در جای مناسب نقش بسزایی دارد.
- اسپلینت خارجی
اسپلینت های خارجی بر روی سطح خارجی بینی و پس از جراحی های زیبایی یا ترمیمی با استفاده از چسب و بانداژ به بینی متصل می شود. جنس این نوع ابزار فلزی یا پلاستیکی به شکل ذوزنقه بوده که به تثبیت استخوان ها و غضروف های بینی کمک کرده و از جابجایی آنها و بروز تورم و کبودی جلوگیری می کند. لازم به ذکر است این نوع وسیله تا چند روز پس از جراحی بر روی بینی قرار می گیرد.
عوارض استفاده از اسپلینت بینی
با وجود مزایای فراوان اسپلینت، در برخی مواقع ممکن است با برخی معایب و عوارض هایی همراه باشد. برخی از معایب و مشکلات احتمالی استفاده از آن به شرح زیر است:
- التهاب
- خونریزی
- ناراحتی و فشار
- مشکل در تنفس
- احتمال تحریک یا عفونت
- تغییرات در ظاهر موقت
- احساس خشکی یا خارش
- خارش پوست
- شل شدن اسپلینت
مدت زمان استفاده از اسپلینت ها چقدر است؟
مدت زمان استفاده از اسپلینت بینی به عوامل مختلفی اعم از نوع جراحی و شرایط بیمار بستگی دارد اما لازم به ذکر است اسپلینت بینی تنها برای مدت کوتاهی پس از عمل استفاده می شود.
- اسپلینت خارجی: این نوع اسپلینت بین 5 تا 10 روز پس از جراحی روی بینی باقی می ماند.
- اسپلینت داخلی:اسپلینت داخلی نیز به مدت 5 تا 7 روز در داخل بینی باقی می ماند.
توجه: لازم به ذکر است مدت زمان دقیق استفاده از اسپلینت به تصمیم پزشک و میزان بهبودی بینی شما عزیزان بستگی دارد.
اسپلینت داخلی بینی چه تفاوتی با تامپون دارد ؟
اسپلینت بینی داخلی و تامپون هر دو وسیله هایی هستند که بعد از جراحی بینی داخل بینی قرار می گیرند ، اما کاربرد و ساختار آن ها کاملا با هم متفاوت است. اسپلینت داخلی معمولا از جنس سیلیکون است و وظیفه اصلی آن حفظ تیغه بینی در راستای صحیح و جلوگیری از چسبندگی بافت ها است. این وسیله دارای یک کانال کوچک برای عبور هوا است و به همین دلیل بیمار می تواند تا حد زیادی از راه بینی نفس بکشد.
در مقابل ، تامپون بیشتر برای کنترل خونریزی به کار می رود و بافت اسفنجی یا پنبه ای دارد که فضا را پر می کند و جلوی خونریزی را می گیرد. تامپون معمولا اجازه عبور هوا را نمی دهد و بیمار باید بیشتر از راه دهان نفس بکشد. همچنین خارج کردن تامپون نسبت به اسپلینت داخلی ممکن است احساس ناخوشایند بیشتری ایجاد کند ، در حالی که اسپلینت سیلیکونی نرم تر است و برای بیماران تحمل پذیرتر خواهد بود. این تفاوت ها باعث می شود پزشکان بسته به نوع عمل و شرایط بیمار تصمیم بگیرند از کدام گزینه استفاده کنند.
