چسبندگی بینی بعد از عمل یکی از عوارض احتمالی جراحی های زیبایی یا درمانی بینی است که اگر به موقع تشخیص داده نشود ، می تواند عملکرد طبیعی تنفس را مختل کند و حتی نیاز به درمان مجدد ایجاد کند. این مشکل زمانی رخ می دهد که بافت های داخلی بینی ، به ویژه مخاط ها ، به طور غیرطبیعی به یکدیگر بچسبند و مسیرهای تنفسی را محدود کنند. آشنایی با علائم ، دلایل و روش های درمان چسبندگی بینی برای افرادی که تحت جراحی بینی قرار گرفته اند یا قصد انجام آن را دارند ، بسیار ضروری است تا بتوانند در صورت بروز این مشکل ، اقدامات مناسبی انجام دهند و از عوارض بلند مدت جلوگیری کنند.
چسبندگی بینی بعد از عمل به چه علت اتفاق می افتد ؟
چسبندگی بینی بعد از جراحی ، یکی از عوارض شایع جراحی های بینی مانند رینوپلاستی یا سپتوپلاستی است که عموما نتیجه عدم تجربه کافی جراح و تغییرات غیر اصولی است . البته هر چند این عارضه به ندرت اتفاق می افتد با این حال بهتر است علل و مواردی که در بروز آن نقش دارند را از نگاه دکتر سودا کریمی به عنوان جراح بینی تبریز ، بشناسید :
1. التهاب و آسیب به بافت ها
حین جراحی بینی ، بافت های داخلی مانند مخاط بینی و تیغه بینی دچار برش ، جابجایی یا برداشتن بخش هایی می شوند. این آسیب به طور طبیعی باعث بروز التهاب می شود و در حین ترمیم ، بدن سعی می کند بافت آسیب دیده را بازسازی کند. اگر این بازسازی بیش از حد یا به شکل کنترل نشده صورت گیرد ، ممکن است بافتهای مجاور به هم بچسبند و چسبندگی ایجاد شود.
2. عدم استفاده از اسپلینت یا فاصله دهنده مناسب
پس از جراحی ، جراح معمولاً از اسپلینت یا فاصله دهنده های داخلی استفاده می کند تا از تماس و چسبیدن بافت های داخلی به یکدیگر جلوگیری کند. در صورتی که این وسایل به درستی استفاده نشوند ، یا زودتر از موعد برداشته شوند ، فضای داخلی بینی فرصت کافی برای ترمیم جداگانه نخواهد داشت و احتمال چسبندگی افزایش می یابد.
3. عفونت بعد از عمل
عفونت می تواند فرآیند ترمیم طبیعی را مختل کند و باعث افزایش تولید بافت های فیبروزی و چسبنده شود. اگر عفونت کنترل نشده باقی بماند ، ممکن است بافت ها به طور غیرطبیعی به هم جوش بخورند و مسیرهای طبیعی بینی را مسدود کنند. بنابراین ، مراقبت صحیح پس از عمل برای پیشگیری از عفونت در عدم درگیری با چسبندگی بینی بعد از عمل موثر است.
4. خشکی بیش از حد داخل بینی
رطوبت نقش مهمی در سلامت مخاط بینی دارد. بعد از عمل ، اگر محیط داخل بینی خشک شود (به دلیل آب و هوا، مصرف داروهای خاص یا عدم استفاده از پمادهای مرطوب کننده تجویزشده)، بافت ها آسیب پذیرتر می شوند و احتمال چسبندگی افزایش می یابد. مرطوب نگه داشتن بینی پس از جراحی یکی از راه های پیشگیری از چسبندگی است.
5. خراش یا تحریک زیاد در دوران بهبودی
فین کردن شدید ، دستکاری بینی یا استفاده از اسپری های نامناسب می تواند باعث خراش سطح داخلی بینی و اختلال در روند طبیعی ترمیم شود. این تحریک های مداوم منجر به ایجاد زخم هایی می شود که با به هم پیوستن غیرطبیعی ، چسبندگی ایجاد می کنند.
نشانه های چسبندگی بینی بعد از عمل
نشانه های چسبندگی بینی بعد از جراحی معمولاً با انسداد یا گرفتگی مداوم بینی همراه است ؛ حتی زمانی که تورم ناشی از جراحی کاهش یافته باشد. فرد ممکن است احساس کند یک یا هر دو سوراخ بینی به طور کامل یا نسبی بسته شده اند. این مشکل اغلب با تنفس سخت ، بخصوص هنگام خواب یا ورزش ، خود را نشان می دهد. گاهی اوقات بیمار حس می کند هوا به خوبی از بینی عبور نمی کند ، حتی اگر بینی از نظر ظاهری تغییر خاصی نکرده باشد.
نشانه دیگر چسبندگی بینی بعد از عمل ، ممکن است احساس فشار یا درد مداوم داخل بینی ، مخصوصاً در قسمت هایی که بافت ها به هم چسبیده اند ، باشد. همچنین در برخی موارد ، بیماران ممکن است دچار ترشحات غیرطبیعی ، خونریزی مکرر یا عفونت های مکرر سینوسی شوند ، زیرا چسبندگی ها می توانند مسیرهای تخلیه سینوسها را مسدود کنند. در معاینه بالینی ، پزشک با استفاده از ابزار مناسب می تواند وجود چسبندگی ها را مشاهده کرده و تشخیص نهایی را بدهد. اگر این علائم پس از چند هفته از عمل همچنان ادامه داشتند ، باید جدی گرفته شده و با پزشک در میان گذاشته شوند.
درمان چسبندگی بینی بعد از جراحی
درمان چسبندگی بینی بعد از عمل بسته به شدت و محل چسبندگی متفاوت است :
- جراحی ترمیمی : در مواردی که چسبندگی شدید است و باعث انسداد تنفسی یا اختلال در ساختار بینی شده ، پزشک ممکن است نیاز به انجام جراحی کوچک تری داشته باشد تا بافت های چسبیده را جدا کند. این عمل معمولاً به صورت سرپایی و با بی حسی موضعی انجام می شود و هدف آن بازگرداندن مسیرهای طبیعی تنفس است. پس از این جراحی ، برای پیشگیری از چسبندگی مجدد ، استفاده از فاصله دهنده یا اسپلینت داخلی لازم است.
- استفاده از اسپلینت : یکی از روش های غیر جراحی برای درمان چسبندگی بینی بعد از عمل ، استفاده از اسپلینت های داخلی مخصوص بینی است. این وسایل از تماس مستقیم بافت های آسیب دیده جلوگیری می کنند و به بافت ها اجازه می دهند که به طور طبیعی و جدا از هم ترمیم شوند. معمولاً این اسپلینت ها چند روز تا چند هفته در داخل بینی باقی می مانند و توسط پزشک در جلسات بعدی ویزیت برداشته می شوند.
- مراقبت دارویی : استفاده منظم از پمادهای آنتی بیوتیک ، اسپری های سالین (آب نمک) و پمادهای مرطوب کننده مخصوص بینی می تواند به کاهش التهاب ، جلوگیری از خشکی مخاط و در نتیجه کاهش احتمال چسبندگی کمک کند. همچنین برخی پزشکان برای کنترل التهاب ، از داروهای استروئیدی موضعی (مانند اسپری بینی حاوی کورتون) استفاده می کنند. رعایت بهداشت بینی و پرهیز از فین کردن شدید در دوران نقاهت نیز بخشی از این مراقبتها است.
جهت دریافت مشاوره از دکتر سودا کریمی ، فرم زیر را پر کنید.
